Rijsoord B1 - Peursum B1

Een wedstrijd met 2 verschillende gezichten. De ene helft wel proberen te voetballen, maar niet met de intentie te winnen, de 2e helft alles geven en met veel geldingsdrang om de winst veilig te stellen. Wederom blijkt maar weer hoe vatbaar een slechte voorbereiding kan zijn. Om 9.00 uur is er het vertrek, en iedereen was er, behalve...  Dat kost je dan minimaal een kwartier om te wachten en als hij er dan nog niet is, rijden we hem maar tegemoet. Aangekomen bij de kleedkamers van Rijsoord, kunnen we de kleedkamers niet in. Na de warming-up blijkt de gewezen scheidsrechter er niet te zijn en moet iemand opgetrommeld worden. Deze man vergeet dan ook nog zijn vlaggenstokken , dus kon hij weer terug. Hoe dan ook, ongeveer een 15 minuten later dan de bedoeling was, staan we op het punt van beginnen. De nummer 1 tegen de thuisspelende nummer 10. Al redelijk snel hebben we in de gaten dat Rijsoord niet een team is dat zich zomaar bij een nederlaag neerlegt. Ze blijven met 3 spitsen spelen en ver van hun goal af. Complimenten voor de durf. We missen een 4-tal halve en hele kansen voor dat er een strakke pass van de blauwwitte de spits bereikt. Finaal missen van de bal door een Peursum speler en de bal ligt even later bij ons in de goal. Mooi in de korte hoek geschoten en we staan met 1-0 achter. Eigenlijk lopen we dan al ver achter de feiten aan en laten het initiatief aan Rijsoord. Niet dat het tot veel kansen komt , maar het veldspel van Rijsoord was altijd beter dan dat van de koploper. Het lijkt we of er een vertraging inzit, het liefst bouwen we keurig op, om dan tot slot toch maar de bal in te leveren. Nee, wat we nodig hebben is power, gezonde agressie om de wedstrijd naar ons toe te trekken. We willen wel vroegtijdig gaan storen,maar dan niet collectief; tot de rust komen we niet tot veel kansen. Rijsoord ook niet, maar ondanks dat, gaat de bal via een kluts uit een corner toch bij Rijsoord over de doellijn. 1-1 ruststand en we hebben al een keer het aluminium weten te raken. Het hield allemaal niet over, het was nogal pover. Niet dat we niet wilden, maar meer omdat we power mistten. Maar liefst 3 wissels en laten blijken dat ik ontevreden was over het mentale aspect.

De 2e helft, 5 minuten later, en de stand staat dan al op 1-3. Agressie, power, teamspirit en snelheid links danwel rechtsom en Rijsoord weet zich geslagen. 3 minuten hebben we nodig gehad om de wedstrijd naar ons toe te trekken. 3 minuten!!! Daarna gaat het nog 20 minuten goed totdat we weer verzanden in een weinig verheffend iets. Rijsoord komt tot zijn 2e kans, en wij hebben de 1-4 (schitterende goal van Dennis) er in liggen. Robin word nog eens getorpedeerd door de keeper, natuurlijk geen rood, (hoeft van mij ook niet overigens!!) maar wel een penalty. 1-5 en tot slot de 1-6 door Robin die de tegenstander van zich afschudt, door zijn lichaam goed te gebruiken.

1-6.. 3 punten erbij en gedeelde blijdschap. Waarom in de eerste weinig , en de tweede helft alles? We zullen het nooit exact weten, dus zie ik dit maar als een pluspunt. We weten dat het beter kan we zijn vliegensvlug in staat het tij te keren, we erkennen onze gelatenheid en we weten dat het dan ook anders moet. Dus complimenten, niet voor het spel gedurende de hele wedstrijd, wel voor de strijd en beleving om het tij te keren.